و مردى اديب بوده . فرزندش حاج سيد عبد اللّه مدرس مدرسهء بزرگ در جامع ابو حنيفه و بلكه رئيس مدرسين بوده ، و همانا در سنه 1246 وفات نموده و در بغداد نزديك مسجد خودش بر طرف راست آنكه بقبر معروف كرخى مىرود دفن شده . فرزندش سيد محمود صاحب عنوان از معاريف علماء اهل سنت در مائه سيزدهم هجرت بوده . وى در اندكى پيش از ظهر روز آدينه چهاردهم ماه شعبان المعظم اين سال مطابق ( . . . ) قوس ماه برجى در بغداد متولد شده ، و هم در آنجا نشو و نما و تحصيل علوم نموده ، و بعد از چندى بموصل و ماردين و ديار بكر و ارضروم و آستانه رفت و باز ببغداد برگشت و بتأليف پرداخت و كتب چندى در فقه و منطق و لغت و تفسير تأليف كرده كه خود در مقدمهء « كشف - الطرة » آنها را ذكر كرده ، از آن جمله : اول كتاب « رحلة الشمول در سفرنامهء استانبول » . دويم كتاب « روح المعانى » در تفسير قرآن و سبع المثانى . سيم كتاب « كشف الطرة از غره » در شرح كتاب « درة الغواص » در اغلاط خواص تأليف حريرى . چهارم كتاب « غرائب الاغتراب » در تراجم رجال و أبحاث علميه . پنجم كتاب « نشوة المدام » در عود بسوى بلاد اسلام . ششم « شرح قصيده عينيه » عبد الباقى افندى عمرى در مدح حضرت امير المؤمنين ( ع ) كه در 1270 منظوم شده و وى هم در آن سال آن را شرح كرده ، و از قرارى كه در « قصص العلماء : 89 » نوشته مرحوم ملا آقاى فاضل دربندى با اين شهاب الدّين آلوسى رفت و آمد داشته . و بهر حال ، سيد شهاب الدّين پس از مدت پنجاه و سه سال و دو ماه قمرى و نوزده روز عمر در تقريبا نيم ساعت برآمده از روز شنبه سيم ماه ذى القعدة الحرام سنه هزار و دويست و هفتاد مطابق ( . . . ) اسد ماه برجى وفات كرد و در نزد پدرش دفن شد ، و او را فرزندانى بوده : اول سيد عبد اللّه كه در 1248 بيايد . دويم سيد عبد الباقى كه در 1250 بيايد . سيم سيد نعمان كه در 1252 بيايد . چهارم سيد حامد كه در 1262 بيايد . پنجم سيد احمد شاكر افندى كه در شب شنبه سلخ صفر سنه 1264 متولد شده و كسب كمالات و علوم نموده و در ماه رمضان سنه 1330 فجأتا در آستانه وفات كرده و فرزندانى از خود داشته . در كتاب « علماء معاصرين : 227 » نوشته كه اين سيد محمود صاحب عنوان روايت مىكند از شيخ عبد الرحمن كردى از شمس شيخ محمد كردى از سيد سعد اللّه هندى از سيد عبد الشكور از شاه مسعود اسفرائينى از شيخ على حسينى از شيخ جعفر بن احمد حسينى از شيخ ابراهيم